Kleine Beer Films
Kleine Beer Films bv
Nassaupark 9
1405 HN Naarden-Bussum

T+F: +31356917246
M: +31626334103 www.kleinebeerfilms.com
info@kleinebeerfilms.com

KvK Amsterdam nr. 32046364

Log in

LOPENDE ZAKEN

HTML (HOW TO MAKE LOVE) by Denise Schreuder / Wouter Snip

Theatergroep JURA is een initiatief van Wouter Snip van Kleine Beer Films en schrijfster/regisseuse Denise Schreuder van Stichting Voetenaandegrond.
HTML is de tweede productie van Theatergroep JURA die gecombineerde theater- en televisieproducties maakt met amateurspelers van diverse leeftijden en van culturele afkomst over thema’s van nu.

HTML ofwel how to make love wordt een voorstelling en tweedelige televisieserie over de zoektocht naar de (ware) liefde. HTML zal worden gespeeld door 8 à 10 amateurspelers tussen de 18 en 65 jaar van diverse culturele afkomst en zal worden gemaakt in Utrecht en Amsterdam en gespeeld in (wijk)theaters in Utrecht, Amersfoort, Nieuwegein, Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. De tweedelige televisieserie zal worden uitgezonden door de Organisatie voor Hindoe Media (OHM) op Nederland 2 in oktober 2012.

Een relatie vinden lijkt tegenwoordig steeds makkelijker mede door de opkomst van het internet- daten en de talloze sociale media. Hoe ga je met die vrijheid en mogelijkheden om? Welke ideaal heb je? Laat je je in je keuzes leiden door dat wat je vrienden zeggen en/of in hoeverre speelt de mening van je familie nog een rol? En hoe vind je een partner die bij je past?
Het aanbod mag groter lijken dan ooit, tegelijkertijd wordt het aantal langdurig single mensen steeds hoger. Waarom is het zo moeilijk om de juiste partner te vinden? Beschikken we over te weinig handvatten om goed te kunnen kiezen? Welke lessen in de liefde kunnen we van elkaar leren?
HTML zet de zoektocht van jongvolwassenen naar liefde naast de steeds groter wordende groep van gescheiden vrouwen en mannen, die voor de tweede keer op zoek gaan naar een nieuwe liefde. Wat zijn de overeenkomsten, wat zijn de verschillen tussen de twee generaties? Waarin kunnen ze wellicht nog wat van elkaars aanpak leren?
Deze vragen zijn het uitgangspunt voor het onderzoek dat de 8 amateurspelers onder leiding van schrijfster/regisseuse Denise Schreuder voor HTML gaan doen.
Hun ontroerende, hilarische, verrassende en vooral levensechte antwoorden worden vormgegeven in een beeldende en fysieke theatervoorstelling.

HTML speelt zich af in een koffiehuis in een grote stad. De grote koffietafel is de verzamelplaats voor de acht personages die hier elke dag komen om koffie te drinken, te werken, te internetten of om wat gezelschap te hebben. Sommigen kennen elkaar, anderen niet...

Voor HTML werkt Theatergroep JURA samen met de OHM, ZIMIHC, Vorstelijk Complex, Kosmopolis Utrecht, Theater Zuidplein, Bijlmerparktheater en Podiumpartners.

PLANNING
De premières in utrecht en Amsterdam vinden plaats in mei 2012. Nadere informatie wordt hier gepubliceerd.
Eerste speelperiode: medio mei 2012 tot en met medio juni 2012.
Opnames televisie: juli/augustus 2012.
Tweede speelperiode: september/oktober 2012.
Uitzending televisie: oktober 2012.

KNUTSELVOEDSEL / MESSING AROUND WITH FOOD by Wouter Snip

Wat zijn de gevolgen van genetische gemanipuleerd voedsel, wie zitten er achter en moeten we dat wel willen.
Een onderzoek naar de machten en krachten in de agrobusiness.

In ontwikkeling

What are the consequences of genetically manipulated food, who's behind this and should we really need and want this.
A survey into the mechanisms and powers of the agrobusiness.

In development


in cooperation with Greenpeace and others

MALER MALE! by Jan Dop

Film for theatrical release about the ten years of exile of German expressionistic painter Max Beckmann in Amsterdam between 1937 and 1947.
When his paintings were exhibited at the notorious exhibition of ‘Entartete kunst’ in Berlin in 1937, he fled with his wife Mathilde (Quappi) to Amsterdam in an attempt to reach Paris and after that hopefully, America. However, visas were denied to them and since the war had broken out between Germany and France they were stuck as Germans in the Netherlands.

In order to survive intellectually and mentally Beckmann condemned himself to an enormous amount of painting as that was the only thing he could do, he said to himself. Maler male. His most important works that made him famous were made in Amsterdam. These very strong paintings have been brought back and sold either to American or German buyers and musea. Only three of them are in Dutch musea.

Living in a small house at the ‘Rokin’ in the centre of Amsterdam they witnessed the whole war go by: the occupiers, the liberators, Churchill, Eisenhower, the trams with Dutch drivers transporting Jews to the Central Station by night, the collaborators and whores being brought to the Dam to be shaved, the bureaucracy, the foodsupplies and so on.

Max did a lot of walking through the city by day and night. As long as it remained possible they also roamed about the surrounding countryside and went very often to the sea at Zandvoort. In their ‘Tagebücher’ they expressed their feelings and fears, their fight for survival and described the life and times of the people around them.

After the war they emigrated to St.Louis in America where Beckmann died in 1950.

The film will be composed almost entirely out of historical filmfootage from Amsterdam and the Netherlands in those days. By taking this filmmaterial out of its original context and combining it with several paintings dramatically supported by excerpts out of the ‘Tagebücher’ from not only Max but also Quappi, Peter, the artbuyer Ernst Göpel and friend and admirer Lily von Schnitzler, a new compelling story will be told.

In cooperation with Dutch Filmmuseum, Beeldengeluid: the Broadcasting Archives and the heirs of Beckmann.
Release in the Netherlands through Mokumfilm expected 2011

SMAKELIJK ETEN/ ENJOY YOUR MEAL by Walther Grotenhuis

Documentary for the cinema and television by Walther Grotenhuis about the social, moral and ecological unacceptable consequences of globalisation of our Western foodsupply.
Throughout the year a world of food is lying on our plate. And what’s on our plate changes the world.
Has our food, from being both a temptation for our taste buds and a source of social gathering, degenerated to a matter of conscience?

In cooperation with IKON television.
Release from March 10th 2011 in Belgium en the Netherlands.
Television broadcast October 16th 2011 IKON

Bioscoop- en televisiedocumentaire door WALTHER GROTENHUIS over de sociaal, moreel en ecologisch onacceptabele gevolgen van globalisering van onze Westerse voedselvoorziening.
In samenwerking met de IKON en mede mogelijk gemaakt door Filmfonds, CoBO Fonds, Oxfam/Novib, NCDO, VSB, ICCO, WNF, Milieudefensie, Solidaridad, Triodosbank, DGOS België, het programma Lichtpunt België, het Vlaams Audiovisueel Fonds en particuliere donateurs.

Uitbreng vanaf 10 maart 2011 in België en Nederland.
Televisie-uizending 16 oktober 2011 bij de IKON

Kijk op WWW.SMAKELIJKETENDEFILM.COM

DE STAND VAN DE STOELEN by Alma Popeyus

150 jaar geleden werd bij het oudste symfonieorkest van Nederland, dat van de Vereeniging De Harmonie te Groningen, de dirigent oneervol ontslagen: hij had het gewaagd af te tikken omdat de zaal te lawaaiig was. Een onaanvaardbare belediging van het publiek!

Zijn opvolger Johannes Bekker (1826-1907), telg uit een muzikaal geslacht, zette de strijd om de aandacht en opvoeding van het publiek met dubbele inzet voort: een nu komisch aandoend gevecht tegen het gebabbel van de bezoekers, die gezellig om tafeltjes zaten achter drank en happen; tegen de klikklakkende leren zolen van de obers, het geloop en gejoel van nieuwkomers, het geknars van deuren, het geschraap van stoelen, het geschuifel met voetenbankjes, de verstikkende sigarenrook, het gesuis van te fel brandende gaslampen. Het gebral van dronken studenten, zoontjes van sjieke families die niet geschoffeerd mochten worden, want dat kon de dochters van de bestuursleden hun debutantenbal kosten.

Gesteund door academici, vaak afkomstig uit Amsterdam en Utrecht, die het muziekklimaat in Groningen probeerden op te vijzelen, zette Bekker tussen de populaire marsen en walsjes ook al eens een gearrangeerde Wagnerouverture of delen van een Beethovensymfonie op het programma. Hij kreeg zelfs gedaan dat - eens per maand, bij wijze van proef - een aantal stoelen “op rij” werd gezet: naar het orkest toe! Een idioot experiment in de ogen van velen: niet eten drinken roken praten, alle aandacht voor zo'n gecompliceerde Beethovensymfonie, met zijn lagen en lijnen - wie had daar nou trek in?
Het werd een succes. Zozeer zelfs, dat vrouwen tijdelijk geweerd moesten worden wegens plaatsgebrek.

Overal in Nederland schoten rond de eeuwwisseling symfonieorkesten uit de grond, verrezen concertzalen, werden betaalbare volksconcerten georganiseerd, muziekscholen gesticht: volksopvoeding ging hand in hand met cultuurontwikkeling. Wereldberoemde solisten en dirigenten werden aangetrokken, vaderlandse componisten gestimuleerd. Nederland was trots op zijn status als Mahlerland, het publiek stroomde toe, stond open voor vernieuwing. Bekker en de zijnen hadden de strijd definitief gewonnen.

Of niet? We zijn een eeuw later, en vanuit de provincie wordt de aftakeling van het klassieke concertleven griezelig voelbaar. Symfonieorkesten voeren een strijd die al gestreden leek: om de aandacht van het publiek. Om de stand van de stoelen. Moeten die weer om de tafeltjes? Moet de bediening weer worden toegelaten, gedempt gepraat geduld? Hoe krijg je anders mensen onder de 70 nog de concertzaal in?

Documentaire van 55' in ontwikkeling

WAT DE BOER NIET KENT... by Onno Gerritse

Irene en Jan Dirk van de Voort uit Lunteren hebben een veebedrijf met Jersey koeien en zijn de makers van de beroemde REMEKER kaas.
Waarom is die kaas zo lekker en wordt hij over de hele wereld verkocht?
Zeven jaar geleden besloten ze hun dieren niet langer met antibiotica in te enten, zoals overal wel gebruikelijk is. Maar wat gebeurt er als je daarmee stopt? Als je zelfs de koeien helemaal niet meer vaccineert? En wat gebeurt er als je van rauwe melk kaas maakt zoals vrijwel nergens in Nederland meer voorkomt?

Jan Dirk en Irene van de Voort vroegen zich dat ook af, want ze geloven niet meer in de technologie oplossingen die ze als een opstapeling van problemen zien.
Door het stoppen met antibiotica werd pas echt duidelijk hoe slecht de koeien er voor stonden. Het werd het begin van een lange zoektocht op weg naar herstel.
Nieuwe vragen doemden daarbij op: hoe krijg je de grond, het gras en de koe weer gezond?
Voor het zoeken naar antwoorden hanteren ze de stelregel dat alles in de natuur zit en daar dus de oplossingen gevonden moeten worden. Met experimenteren, verloren kennis ophalen, met innoveren, maar vooral met voortdurend weer vallen en opstaan weten ze de natuurlijke kringloop langzaam te herstellen.

Wat de boer niet kent… wordt een indringend portret van een boerenstel dat het verschil maakt in een wereld die overgenomen is door geld, regels en procedures.

In ontwikkeling.

Zie ook http://www.remeker.nl